Xeografía - Características Físicas

Xeoloxía, Xeomorfoloxía e Solos.

XEOLOXÍA, XEOMORFOLOXÍA E SOLOS

Desde un punto de vista xeolóxico, o territorio proposto pertence ao dominio hercínico, que abarca a toda a rexión occidental da Península Ibérica. O predominio dos materiais silíceos, así como a reactivación dos antigos sistemas de fallas e fracturas hercínicas provocada pola xénese da Cordilleira Pirenaica, determinaron en toda esta rexión un relevo moi irregular, caracterizado por unha complexa sucesión de serras, vales encaixados e pequenas depresións tectónicas. Nesta paisaxe resaltan masas graníticas, de formas suaves e redondeadas, xunto con outros bloques escarpados, máis comúns nas serras que constitúen o límite oriental da área proposta, nos que abundan os pedregais e cristas pizarrosocuarcíticas. Entre eles intercálanse algunhas bandas de materiais calcarios de escasa potencia, correspondentes ás formacións de Vegadeo, Cándana e Aquiana.

O núcleo central do espazo proposto está representado pola Terra Chá, a maior conca sedimentaria deste sector, na que se foron acumulando materiais neóxenos: margas e outros sedimentos detríticos finos do Mioceno superior, sobre os que se desenvolveron con posterioridade os ciclos deposicionais, e edáficos máis recentes. Esta gran depresión, que representa unha extensa superficie de aplanamento, máis ou menos degradada pola acción da conca do río Miño, aparece enmarcada polas Serras Setentrionais ao Norte (Xistral, Carba, Lourenzá e Cordal de Neda), pola Dorsal Galega (Serras da Loba e Cordal dá Serpe) ao oeste e polas serras de Meira, Miradoiro e Puñago ao leste. A "chaira" esténdese cara ao sur até alcanzar Lugo, unicamente interrompido por pequenas elevacións residuais ou "outeiros".

Desde o punto de vista edáfico, a catena fundamental que podería establecerse desde os cumios cara ás zonas máis baixas, comprendería unha secuencia de solos que se inicia cos Leptosoles (Litosol e Ranker), continuando por Cambisoles de tipo dístrico, húmico ou gleico, segundo as condicións de drenaxe. En ambientes de hidromorfía case permanente e textura masiva fórmanse Gleysoles, especialmente abundantes nas zonas de margas, mentres que a partir de rochas non consolidadas e pobres en bases poden formarse Podsoles. Xunto a estes solos destacan os Histosoles (turbeiras), situados tanto en áreas de baixa altitude asociadas a terras encharcadas, coma en ladeiras e penechairas das zonas montañosas, onde o frío e as abundantes precipitacións xogan un papel fundamental como limitante na descomposición dos restos orgánicos. Por último, teriamos os Vertisoles asociados a topografías planas, que presentan un elevado contido en arxilas, e impoñen fortes limitacións ao crecemento vexetal.